კაი ტიპი თუ ხარ მასწავლებლები არ უნდა გიყვარდეს. ეს აქსიომაა. არ აქვს მნიშვნელოვანი შენს სოციალურ სტატუსს, ასაკს, განათლებას, პლიტიკურ შეხედულებებს და რწმენა-წარმოდგენებს. გინდ კაი ბიჭი იყო და ქუჩაში სულ ჩმდდშვც-ების ძახილით დარბოდე, გინდ განათლებულის შარავანდედი გმოსავდეს და ნონკონფორმისტი გეგონოს თავი. სკოლიდან მოყოლებული, უნივერსიტეტის წლების ჩათვლით, უნდა იცოდე რომ მასწავლებელი/ლექტორი არ უნდა გიყვარდეს. იმიტომ რომ მასწავლებელი… [Read more…]
ბანანაპოსტის ამინდი (განმარტება – პოსტში გამოყენებულ „უზრდელ სიტყვებს“ რაც შეეხება, ვიცი რომ გულის სიღმეში ყველას გსიამოვნებთ ამ სიტყვების გამოყენება-წაკითხვა, ამიტომ გთხოვთ ყალბი შეგონებები არ დამიწყოთ და გულწრფელად გაჩუმდით მაინც. სათარუად კი რაც შევარჩიე, იმიტომ შევარჩიე, რომ მიუხედვად ჩემი ბლოგის არასექსუალურობისა, ყველაზე ხშირად დასერჩვადი სიტყვა აქაც კი „სექსი“ და სექსის სხვადასხვა სახეობაა, ჰოდა აჰათ არასექსუალური „სექსები“)… [Read more…]
(თავდაპირველად დაიბეჭდა გაზეთში „დრონი“) როდესაც სკოლაში მსოფლიო ისტორიას ვსწავლობდი, მახსოვს, როგორი ხალისითა და ინტერესით ვკითხულობდი პარაგრაფებს 1960-იანი წლების ამერიკის შესახებ. გულწრფელ აღტაცებას იწვევდა ჩემში უბრალო ამერიკელი სტუდენტების ორგანიზებული, მშვიდობიანი, ნახევრად-რომანტიკული მუსიკალური აქციები და პაციფისტური გამოსვლები. ჩემს ახალგაზრდულ თავმოყვარეობაზე შთამაგონებლად მოქმედებდა ჰიპური და ნონ-კონფორმისტული სულით გაჟღენთილი ამერიკელების ცხოვრების სტილი. რატომღაც მეგონა, რომ ჩემი სტუდენტობაც ასეთი საინტერესო… [Read more…]
(ციკლიდან – დავალებები თსუ-სთვის) ორი ყველაზე დიდი სისულელე, რაც შეიძლება ადამიანმა გააკეთოს, ჩემი აზრით, საკუთარი თავის შეფასება და ჩარჩოებში მოქცევაა. მაგრამ დავალების „ხათრით,“ ახლა მომიწევს ორივე სისულელის ჩადენა. მოგიყვებით საკუთარი თავის შესახებ და თან ვეცდები გარკვეულ ფორმებშიც ჩავჯდე. ვეცდები, თუმცა ვერაფერ განსაკუთრებულს ვერ შეგპირდებით. სალექციო მასალის კითხვისას, მთელი გულით ვცდილობდი ტემპერამენტის მიხედვით ჩემი თავი რომელიმე ტიპში… [Read more…]
ჩემი რამდენიმე მეგობარი ჩამაცივდა, რომ რაც უნივერსიტეტში ჩავაბარე ძალიან შევიცვალე. მაგრამ შეცვლაცაა და შეცვლაც. მიმტკიცებენ, რომ უფრო „ცუდი“ გავხდი. (ისე საინტერესო კლასიფიკაციაა „ცუდი“ და „კარგი“, განსაკუთრებით ადამიანის მახასიათებლებზე საუბრისას) თან მადანაშაულებენ, რომ მოდას ავყევი და „ლიბერალობა“ და „პრადვინუტობა“ მოვინდომე. მოკლედ, ორ საკითხად დავყოფ და ისე გავცემ ყველას ერთად პასუხს, თორემ ცალ-ცალკე თავის მართლება მღლის. 1)რატომ… [Read more…]
“ლაპარაკობთ ჩემს ზურგს უკან???? ე.ი. მე წინ ვდგავარ. ჩემს ცხოვრებას აკრიტიკებთ? ე.ი. თქვენს ცხოვრებაზე საინტერესოა. ცდილობთ მომიძებნოთ ნაკლი? ე.ი. გშურთ ჩემი. ტალახის ღირსად მთვლით? ე.ი. აქამდე სუფთად მივლია. ასე გააგრძელეთ )) მომიტევებია…” (ვიღაცის სიტყვები ) ( “პრელუდია” – უკვე შევეჩვიე მეგობრებისგან, კურსელებისგან, ნაცნობებისგან, უბრალო შემხედრებისგან საყვედურს, რომ ყველაფერს ვაკრიტიკებ, ვაპროტესტებ და ვწუწუნებ, რომ ყველაფერში ცუდს… [Read more…]
მეუფე იობ’მა დალოცა ოპოზიცია, მისი მხარდამჭერები და რაც მოხდა თქვენ თავადაც ნახეთ. ერთ დღეზე მეტს ვერ გაქაჩა იმისი ლოცვის მადლმა, მაგრამ ეგ არაფერი კიდევ ბევრჯერ შეიკირბებიან პარლამენტთან და კიდევ ბევრჯერ დაიშლებიან. მაგის არ შეგეშინდეთ ხალხნო აქციების მეტი რა იქნება, მაგრამ ამჯერად რუის-ურბნისული ლოცვა-კურთხევის მეორე, უფრო საინტერესო ასპექტზე მინდა ყურადღება გავამახვილო. სულიერ ოკუპაციაზე. მამა იობ’მა ს-თქვა… [Read more…]
ჩემი ბლოგი ცოტა ისეთია, აი მშრალს რომ იტყვიან. ეს იმიტომ რომ პირადზე თითქმის არაფერს ვწერ. რამდენიმე ადამიანმა უკვე მისაყვედურა შენზეც დაწერე რამე, ნუ ხარ მშრალიო. თან უკვე მყავს ერთი ორი მუდმივი მკითხველი. ხოდა, აგერ ბატონო გამოვწურე საკუთარი თავი როგორც შემეძლო და ცხოვრებისეული პოსტიც გავაშანშალე. მოკლედ თუ ცოტათი მაინც გაინტერესებთ ვინ ჩემი ფეხები ვარ, ინებეთ :… [Read more…]
ერთმა ნამდვილმა მწერალმა თქვა, ჭეშმარიტება შენებაშია და არა აშენებულით ტკბობაში. ვერ ვიტან ამ ნეკროფილურ სიტყვას – „ჭეშმარიტება“. ბოდიში და რა ჩემი ფეხებია ის ? ოდესმე ვინმეს მიუგნია? ვინმეს უნახავს ან შეუგრძვნია ? არსებულა კი ოდესმე ეგ თქვენი ჭეშმარიტება? თუ კი, მაშინ როდის? თუ არა, მაშინ რატომღა გჯერათ რომ არსებობს? ალბათ, ზუსტად იმ შიშის გამო, რის… [Read more…]
ბევრი რომ არ ვილაპარაკო პირდაპირ ვიტყვი, გადავწყვიტე ლიტერატურულ კონკურსში ”შემოდგომის ლეგენდა” მონაწილეობა მივიღო. თუ რატომ და რისთვის “გავთავხედდი” ასე, მგონია ამას ყველაზე უკეთ ჩემი სამოტივაციო წერილი უპასუხებს, რადგან მეტი არც არაფერი მაქვს სათქმელი. აგერ ბატონო ჩემი სამოტივაციოც მ ო ტ ი ვ ა ც ი ა მწერლობა მინდა. ალბათ უკვე ბანალურია როგორც ვიწყებ სამოტივაციო წერილის… [Read more…]
August 23, 2011
11